پس از سال‌ها افشاگری و شایعه که به قول وب‌سایت GSMArena «بیش از شیر آب مشترک نشت کرده بود»، اپل سرانجام از نخستین گوشی تاشوی خود با نام آیفون Duo رونمایی کرد. این دستگاه برای اپل نقطه عطفی بزرگ است؛ نخستین فرم جدید آیفون در ۱۹ سال گذشته از زمان معرفی آیفون نسل اول. اما برای بازار گوشی‌های تاشو، داستان کاملاً متفاوت است.

نزدیک به هفت سال از عرضه اولین گلکسی فولد می‌گذرد و در این مدت تقریباً همه برندهای بزرگ، از سامسونگ و هواوی تا شیائومی و حتی مایکروسافت با گوشی فراموش‌شده Duo، بخت خود را در دنیای تاشوها آزموده‌اند. به همین دلیل نقاط قوت و ضعف این فرم‌فکتور برای کارشناسان کاملاً شناخته‌شده است. نکته مهم این است که اگر کاربر آیفونی هستید که هرگز گوشی تاشو نداشته‌اید و حالا با دیدن نام اپل وسوسه شده‌اید، نباید تصور کنید اپل با صبر چندساله‌اش تمام مشکلات را حل کرده است.

قیمت ۲۰۰۰ دلاری؛ سدی که عمداً شکسته نمی‌شود

قیمت حدود ۲۰۰۰ دلاری از زمان تولد گوشی‌های تاشوی پرچم‌دار به یک استاندارد تبدیل شده و اپل هم قصدی برای شکستن این سنت نداشته است. هفت سال پس از گلکسی فولد اول، اکنون روشن شده این مرز قیمتی نه یک محدودیت فنی اجتناب‌ناپذیر، بلکه ابزاری برای ساخت هاله‌ای از لوکس‌بودن و برتری مصنوعی است.

پرداخت تقریباً دو برابر قیمت یک پرچم‌دار معمولی برای بسیاری حتی از خریداران متمول هم توجیه اقتصادی ندارد و بسیاری ترجیح داده‌اند با همان پرچم‌داران کلاسیک بمانند. اپل در گذشته به پشتوانه برند خود به‌راحتی قیمت‌های نجومی را تحمیل می‌کرد، اما تجربه شکست‌های گران‌قیمتی مانند ویژن پرو و آیفون ایر نشان داد حتی وفادارترین کاربران هم حدی برای پرداخت دارند.

به همین دلیل شایعات قیمت ۳۰۰۰ دلاری برای نسخه پایه آیفون Duo به واقعیت نپیوست و اپل محتاطانه روی همان ۲۰۰۰ دلار ماند. با این حال همین رقم نیز برای دستگاهی که در نهایت «یک گوشی» است، بسیار سنگین ارزیابی می‌شود. اگر برندی بتواند این قیمت را توجیه کند، آن اپل است، اما تضمینی که قبلاً وجود داشت، امروز بسیار کم‌رنگ‌تر شده است.

وعده «دو دستگاه در یک جیب» هنوز باورپذیر نیست

یکی از اصلی‌ترین شعارهای بازاریابی گوشی‌های تاشوی کتابی مانند آیفون Duo، ترکیب گوشی و تبلت در یک دستگاه است. اما تجربه کاربران قدیمی تاشوها نشان می‌دهد این ترکیب بیشتر شبیه «بدترینِ هر دو جهان» است تا بهترین آن.

تبلت‌ها معمولاً نمایشگر بزرگ‌تر و فضای کاری کاربردی‌تری برای تماشای محتوا، طراحی یا حتی وب‌گردی طولانی دارند و باتری آن‌ها روزها دوام می‌آورد. در مقابل، نمایشگر داخلی تاشوها آن‌قدرها هم بزرگ‌تر از نمایشگر بیرونی نیست و به دلیل نبود بهینه‌سازی نرم‌افزاری بسیاری از اپلیکیشن‌ها، فضای اضافه به‌درستی استفاده نمی‌شود. حتی تماشای ویدئو روی نمایشگر داخلی در حالت افقی تفاوت محسوسی با نمایشگر بیرونی ندارد.

از سوی دیگر، بخش «گوشی» این تجربه ۲ در ۱ به‌طور محسوسی ضعیف‌تر از یک گوشی معمولی است. تاشوها معمولاً ضخیم‌تر، سنگین‌تر، با دوربین ضعیف‌تر، باتری کوچک‌تر، مدیریت حرارتی بدتر و مقاومت کمتر در برابر آب و گردوغبار هستند. در نهایت کاربر متوجه می‌شود نه‌تنها تجربه‌ای بهتر از داشتن جداگانه یک گوشی و یک تبلت به دست نیاورده، بلکه هزینه‌ای بیشتر از مجموع قیمت هر دو را نیز پرداخت کرده است. آیفون Duo نیز از این قاعده مستثنی نیست.

دوربین؛ اولین قربانی نازکی بیش از حد

یک گوشی تاشو در واقع دو گوشی روی هم است و همین موضوع محدودیت شدیدی برای ضخامت هر نیمه ایجاد می‌کند. برای اینکه دستگاه در حالت بسته بیش از حد قطور نشود، هر نیمه باید تا حد ممکن نازک ساخته شود و اولین بخشی که فدا می‌شود، مجموعه دوربین است.

آیفون Duo تنها به دو دوربین در پشت مجهز است: لنز اصلی عریض و لنز فوق‌عریض. گفته می‌شود لنز فوق‌عریض با آیفون ۱۸ پرو مشترک است، اما دوربین اصلی کیفیت نمونه به‌کاررفته در آیفون ۱۸ پرو را ندارد و از دوربین تله‌فوتو هم خبری نیست. این در حالی است که Duo به‌مراتب گران‌تر از آیفون ۱۸ پرو قیمت‌گذاری شده و انتظار می‌رفت حداقل از نظر عکاسی هم‌سطح یا برتر باشد؛ انتظاری که مانند سایر تاشوهای بازار برآورده نشده است.

داخل خبر (468x60)

باتری کوچک‌تر و شارژ کندتر

باتری نیز سرنوشتی مشابه دوربین دارد. فضای داخلی محدود است و باتری باید به دو قسمت تقسیم شود که بازدهی فضا را باز هم کاهش می‌دهد. بر اساس داده‌های محدود خود اپل، عمر باتری آیفون Duo حتی در استفاده از نمایشگر بیرونی کوچک‌تر، کمتر از آیفون ۱۸ پرو مکس است و هنگام استفاده از نمایشگر داخلی برای پخش ویدئو، این اختلاف بسیار بیشتر می‌شود.

شاید بتوان گفت افت شارژدهی بهای نمایشگر بزرگ‌تر است، اما این ضعف در سناریوهایی که نمایشگر نقشی ندارد مانند مکالمه تلفنی نیز خود را نشان می‌دهد. علاوه بر این، سرعت شارژ Duo نیز کندتر از مدل‌های پرو است؛ نکته‌ای که برای دستگاهی ۲۰۰۰ دلاری یک امتیاز منفی جدی محسوب می‌شود.

داغ شدن سریع و افت عملکرد

نازکی هر نیمه به معنای فضای کمتر برای پخش حرارت است. بدون ضخامت و مواد کافی برای دفع گرما، تراشه داخل دستگاه مجبور می‌شود زودتر و با شدت بیشتری سرعت خود را کاهش دهد تا دما کنترل شود.

نتیجه این است که آیفون Duo با وجود استفاده از همان تراشه آیفون ۱۸ پرو، زیر بار پردازشی سنگین بسیار زودتر دچار افت عملکرد (Thermal Throttling) می‌شود و پایداری اجرای بازی‌ها یا پردازش‌های سنگین در آن کمتر است.

دوام پایین‌تر؛ پاشنه آشیل لولاها

گوشی‌های تاشو هیچ‌گاه به دوام شهره نبوده‌اند. هر قطعه متحرک، پیچیدگی و نقطه شکست جدیدی به دستگاه اضافه می‌کند و وقتی کل گوشی با یک لولای بزرگ و یک لایه شیشه بسیار حساس روی نمایشگر داخلی نگه داشته شده، ریسک آسیب چند برابر می‌شود.

گوشی‌های هوشمند امروزی از نظر مقاومت پیشرفت زیادی کرده‌اند و یک آیفون ۱۸ پرو می‌تواند ضربات روزمره زیادی را تحمل کند. اپل برای Duo گواهی IP68 را دریافت کرده که نسبت به بسیاری از رقبا بهتر است، اما همچنان لولای بزرگ و شیشه نرم نمایشگر داخلی، آن را در برابر ضربه، فشار و نفوذ گردوغبار آسیب‌پذیر می‌کند. از طرفی قاب‌های محافظ برای تاشوها به دلیل طراحی لولایی، کارایی و تنوع قاب‌های معمولی را ندارند.

بازگشت بحث‌برانگیز Touch ID

آیفون Duo نخستین آیفون پس از سال‌ها است که دوباره به Touch ID مجهز شده، اما نه به شکل کلاسیک؛ حسگر اثر انگشت در دکمه پاور کناری تعبیه شده است. هرچند بازگشت این قابلیت برای برخی جذاب به نظر می‌رسد، اما تجربه کاربری آن به اندازه Face ID یکپارچه نیست و به دلیل محل قرارگیری روی لبه نازک دستگاه، دسترسی و دقت آن به‌ویژه هنگام باز و بسته کردن گوشی، چندان راحت ارزیابی نمی‌شود.

همچنین چین‌خوردگی میانه نمایشگر داخلی، وزن بیشتر نسبت به آیفون‌های معمولی و نیاز به مراقبت بیشتر هنگام باز و بسته کردن، از دیگر مواردی است که خریداران تازه‌وارد باید مد نظر داشته باشند.

جمع‌بندی؛ برای چه کسانی مناسب است؟

آیفون Duo بدون تردید یک دستاورد مهندسی و نمادی از ورود جدی اپل به دنیای تاشوهاست و بی‌شک طرفداران متعصب اپل را هیجان‌زده خواهد کرد. اما این دستگاه مشکلاتی را که از نسل اول گلکسی فولد تا امروز گریبان‌گیر این دسته از محصولات بوده، حل نکرده است: قیمت بسیار بالا، دوربین ضعیف‌تر از پرچم‌دار هم‌قیمت، باتری و شارژ نه‌چندان رقابتی، افت حرارتی سریع‌تر و دوام کمتر.

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت و نمایشگر بزرگ‌تر در جیب خود هستید و محدودیت بودجه ندارید، Duo می‌تواند جذاب باشد. اما اگر اولویت شما بهترین دوربین، بیشترین عمر باتری، بالاترین پایداری عملکرد و خیال راحت از بابت دوام است، یک آیفون ۱۸ پرو یا ۱۸ پرو مکس همچنان انتخاب منطقی‌تر و به‌صرفه‌تری خواهد بود.