هفت سال پس از عرضه نخستین گوشیهای تاشو سامسونگ و هواوی، اپل سرانجام با آیفون Duo وارد این بازار شده است. محصولی که بسیاری منتظرش بودند، اما اپل تعمداً عرضه آن را به تأخیر انداخت. حالا جان ترنوس، مدیرعامل جدید اپل، در گفتوگویی صریح دلیل این صبر طولانی را توضیح داده و از فناوری کلیدی که قفل ورود اپل به دنیای تاشوها را باز کرد، پرده برداشته است.
رویکرد همیشگی اپل در قبال فناوریهای نوظهور، احتیاط و کمالگرایی بوده است. این شرکت ترجیح میدهد بهجای پیشگام بودن شتابزده، زمانی وارد شود که بتواند محصولی بینقص و مطابق استانداردهای سختگیرانه خود عرضه کند. آیفون Duo نیز دقیقاً بر همین منطق توسعه یافته و به همین دلیل رونمایی آن سالها پس از رقبا انجام شد.
چینخوردگی نمایشگر؛ بزرگترین مانع اپل
به گفته ترنوس، بزرگترین دغدغه اپل در تمام این سالها، مسئله چینخوردگی نمایشگر در حالت بازشده بود. اپل نمیخواست آیفونی روانه بازار کند که در وسط صفحه، خط یا فرورفتگی قابل مشاهده داشته باشد و حس یک محصول ناتمام یا بیکیفیت را به کاربر منتقل کند. درک این محدودیت فنی باعث شد کوپرتینوییها قید ورود زودهنگام را بزنند و منتظر یک راهحل واقعی بمانند.
این وسواس تا جایی بود که حتی زمانی که بازار گوشیهای تاشو رشد کرد و رقبا سهم قابل توجهی به دست آوردند، اپل همچنان از عرضه محصول خود خودداری کرد. به باور مدیران اپل، تا زمانی که تجربه بصری یک صفحه کاملاً تخت و یکپارچه فراهم نشود، عرضه آیفون تاشو توجیهی نداشت.
نانو-تکستچر؛ نقطه عطفی که بازی را عوض کرد
نقطه عطف این تصمیم، فناوری پوشش نانو-تکستچر بود که برای نمایشگر داخلی آیفون Duo توسعه داده شده است. این پوشش پیشرفته که روی پنل تاشوی داخلی دستگاه اعمال میشود، بازتاب نور و خیرگی را به شکل چشمگیری کاهش میدهد.
کاهش بازتاب، به طور مستقیم باعث میشود چینخوردگی محل تاشدن نمایشگر بسیار کمتر به چشم بیاید و در نگاه کاربر، صفحه در حالت بازشده کاملاً تخت و یکدست به نظر برسد. ترنوس تأکید کرده که وقتی تیم مدیریتی اپل نتیجه عملی این فناوری را از نزدیک دید، به این جمعبندی رسید که بالاخره زمان مناسب برای معرفی آیفون Duo فرا رسیده است، زیرا این فناوری بهترین پاسخ به دغدغه چندساله شرکت بود.
در واقع، نانو-تکستچر نه یک ویژگی تزئینی، بلکه راهحل مهندسی اپل برای پنهان کردن ذاتیترین ضعف نمایشگرهای تاشو بوده است؛ ضعفی که سالها مانع از تأیید نهایی پروژه در اپل شده بود.
سلاح مخفی اپل که فاش نشد
نکته جالب دیگر، تلاش فوقالعاده اپل برای مخفی نگه داشتن همین فناوری است. گرگ ژوزویاک، معاون ارشد بازاریابی اپل، این پوشش را «سلاح فوقالعاده» اپل در برابر رقبای تاشو توصیف کرده و گفته است شرکت به موفقیت خود در پنهان نگه داشتن آن افتخار میکند.
به گفته ژوزویاک، با وجود اینکه برخی مشخصات آیفون Duo مانند نسبت ابعاد نمایشگر پیش از رونمایی به بیرون درز کرده بود، اپل توانست جزئیات مربوط به پوشش نانو-تکستچر را تا لحظه معرفی کاملاً محرمانه نگه دارد. این شرکت حتی برای جلوگیری از نشت اطلاعات در زنجیره تأمین، از یک «نام رمز خندهدار» داخلی برای این فناوری استفاده میکرد تا هیچ ردپایی از آن در مکاتبات و اسناد تولید باقی نماند.
این سطح از محرمانگی در حالی رخ داد که رقبایی چون هواوی با مدل Pura X Max و سامسونگ با گلکسی Z Fold 8 مدتها پیش محصولات تاشو خود را عرضه کرده و بازخورد تجاری مثبتی گرفته بودند. اپل میخواست اطمینان حاصل کند که آیفون Duo با یک مزیت رقابتی منحصربهفرد و غیرقابل کپیبرداری سریع وارد بازار میشود.
استراتژی دیر اما مطمئن اپل
تأخیر هفتساله اپل را میتوان ادامه همان استراتژی آشنای این شرکت دانست: ورود دیرهنگام اما با محصولی پختهتر. اگر سامسونگ و هواوی نقش آزمون و خطا و بلوغ اولیه بازار تاشوها را بر عهده داشتند، اپل تلاش کرده با تمرکز بر کیفیت نمایشگر و تجربه کاربری، تعریف جدیدی از گوشی تاشو ارائه دهد.
به نظر میرسد اپل حساب ویژهای روی ترکیب سختافزار و نرمافزار باز کرده است. گزارشهای اولیه حاکی از آن است که برگ برنده اصلی آیفون Duo حتی فراتر از سختافزار تاشو، بهینهسازیهای نرمافزاری iOS برای نمایشگر بزرگ تاشو است، اما بدون رفع مشکل چینخوردگی، هیچکدام از این مزیتها نمیتوانست به چشم بیاید.
حالا با تکیه بر پوشش نانو-تکستچر، اپل مدعی است که توانسته بزرگترین ایراد بصری گوشیهای تاشو را تا حد زیادی نامرئی کند و به همین دلیل، هفت سال صبر به گفته مدیرانش کاملاً ارزشش را داشته است.
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.