غول کرهای حافظه و غول آمریکایی پردازندهها در آستانه یک همکاری کمسابقه قرار گرفتهاند. گزارشها حاکی از آن است که اسکی هاینیکس مذاکرات اولیه با اینتل را برای تولید مشترک تراشههای حافظه در ایالات متحده آغاز کرده؛ اقدامی که در صورت به سرانجام رسیدن، برای نخستینبار پای تولید حافظههای کرهای را به خاک آمریکا باز خواهد کرد.
بر اساس گزارش رویترز که زومیت به نقل از آن منتشر کرده، این مذاکرات هنوز در مرحله مقدماتی قرار دارد اما دو طرف درباره شکل همکاری بهطور جدی گفتوگو میکنند. هدف اصلی، استفاده از ظرفیتهای تولید اینتل در آمریکا برای کاهش وابستگی به تولید متمرکز در کره جنوبی و پاسخ به فشارهای سیاسی و تجاری دولت آمریکا است.
دو سناریو برای همکاری تاریخی
منابع آگاه میگویند دو مدل اصلی برای این مشارکت روی میز قرار دارد:
- اجاره بخشی از کارخانه اوهایو: در این سناریو اسکی هاینیکس بخشی از فضای تولید مجتمع عظیم اینتل در ایالت اوهایو را اجاره کرده و خط تولید حافظه خود را در آن مستقر میکند.
- سرمایهگذاری مشترک سهجانبه: مدل دوم، تشکیل یک سرمایهگذاری مشترک با حضور شرکتهای بزرگ ابری آمریکایی مانند آمازون، مایکروسافت یا گوگل است که مشتریان اصلی تراشههای حافظه بهویژه حافظههای پهنای باند بالا (HBM) برای مراکز داده هوش مصنوعی محسوب میشوند.
هر دو سناریو به اسکی هاینیکس اجازه میدهد بدون ساخت کارخانه صفر تا صدی که میلیاردها دلار هزینه و سالها زمان میبرد، به سرعت ظرفیت تولید در آمریکا ایجاد کند و در مقابل، اینتل نیز از ظرفیت خالی کارخانهاش بهرهبرداری مالی خواهد کرد.
نجات اینتل از باتلاق اوهایو
برای اینتل، این توافق میتواند یک راه نجات حیاتی باشد. این شرکت در سال ۲۰۲۲ با هیاهوی زیاد وعده سرمایهگذاری ۱۰۰ میلیارد دلاری در مجموعه تولیدی اوهایو را داد؛ پروژهای که قرار بود بزرگترین سایت تولید تراشه جهان باشد و نماد بازگشت تولید نیمههادی به آمریکا لقب گرفت.
اما واقعیتهای مالی و چالشهای فنی، این رویا را به تعویق انداخت. اینتل بهدلیل زیانهای سنگین، کاهش سهم بازار و هزینههای بالای توسعه، آغاز تولید در اوهایو را که ابتدا برای سال ۲۰۲۵ برنامهریزی شده بود، حداقل تا سال ۲۰۳۰ به تعویق انداخته است. کارخانهای عظیم که بخش زیادی از آن هنوز خالی و بلاتکلیف مانده است.
همکاری با اسکی هاینیکس نهتنها درآمد اجارهای و شراکتی برای اینتل ایجاد میکند، بلکه به توجیه اقتصادی ادامه پروژه و حفظ حمایتهای دولتی از جمله یارانههای قانون تراشهها (CHIPS Act) کمک خواهد کرد. تحلیلگران میگویند چنین مشارکتی میتواند فشار بر ترازنامه اینتل را کاهش دهد و اعتماد سرمایهگذاران را تا حدی بازگرداند.
فشار تعرفهای واشنگتن؛ انگیزه اصلی سئول
اگرچه تولید تراشه در آمریکا بهمراتب گرانتر از کره جنوبی تمام میشود، اما فشار سیاسی کاخ سفید معادلات را تغییر داده است. هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی آمریکا، بهتازگی تهدید کرده که در صورت عدم انتقال تولید به خاک این کشور، تعرفهای ۱۰۰ درصدی بر محصولات شرکتهای کرهای و تایوانی اعمال خواهد شد.
این تهدید مستقیم، زنگ خطر را برای سامسونگ و اسکی هاینیکس به صدا درآورده است؛ دو شرکتی که بیش از ۷۰ درصد بازار جهانی حافظه DRAM و HBM را در اختیار دارند. در چنین فضایی، تولید در آمریکا از یک انتخاب پرهزینه به یک ضرورت استراتژیک برای حفظ دسترسی به بزرگترین بازار نیمههادی جهان تبدیل شده است.
خود مقامات اسکی نیز پیشتر از این ضرورت سخن گفته بودند. چوی ته-وون، رئیس گروه اسکی، چندی پیش صراحتاً اعلام کرد: «فکر میکنم ما باید در ایالات متحده یک کارخانه بسازیم. در صورت امکان، معتقدم باید آن را احداث کنیم.» جملهای که اکنون به نظر میرسد در حال تبدیل شدن به برنامه عملیاتی است.
ملاحظات امنیت ملی و فناوریهای حساس
در سوی دیگر ماجرا، دولت کره جنوبی واکنش محتاطانهای نشان داده است. سئول اعلام کرده تصمیم نهایی درباره سرمایهگذاری خارجی بر عهده خود شرکت اسکی هاینیکس خواهد بود و دولت مداخله مستقیمی نخواهد کرد.
با این حال، یک خط قرمز مهم وجود دارد: اگر قرارداد انتقال فناوری شامل فناوریهای کلیدی و حساس مانند حافظه HBM و DRAM پیشرفته باشد، موضوع مشمول قوانین حفاظت از فناوریهای کلیدی ملی کره جنوبی خواهد شد. این قوانین هرگونه انتقال فناوریهای فوقپیشرفته را منوط به تأیید ویژه دولت میکند تا از نشت دانش فنی به رقبا جلوگیری شود.
حافظه HBM بهویژه بهدلیل نقش حیاتی در شتابدهندههای هوش مصنوعی انویدیا و AMD، یک دارایی استراتژیک محسوب میشود و کره جنوبی بهسادگی اجازه تولید بیقید و شرط آن در خارج را نخواهد داد. بنابراین، جزئیات فنی توافق احتمالی تعیین خواهد کرد که آیا این همکاری در حد مونتاژ ساده خواهد بود یا انتقال عمیق فناوری را شامل میشود.
در نهایت، مذاکره اینتل و اسکی هاینیکس فراتر از یک قرارداد تجاری، نشانهای از نظم جدید صنعت نیمههادی است؛ نظمی که در آن جغرافیای تولید بهاندازه فناوری، تحت تأثیر سیاست و تعرفهها بازتعریف میشود.
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.