جوایز اسکار، معتبرترین جایزه سینمایی جهان، داستانی جالب در پشت نام خود دارد که سالهاست مورد بحث و گمانهزنی قرار گرفته است. آکادمی علوم و هنرهای سینمایی در سال ۱۹۲۷ توسط لوئیس بی. مایر، غول استودیوی مترو-گلدوین-مایر، بنیانگذاری شد و هدف اصلی آن کنترل صنعت فیلم و مقابله با جنبشهای اتحادیهای کارگران بود.
مایر با ایجاد سیستم جوایز و اهدای تندیس به هنرمندان، قصد داشت توجه فیلمسازان را از مسائل مالی و دستمزد به سمت شهرت و افتخار معطوف کند. به عبارتی، او معتقد بود «بهترین راه برای کنترل فیلمسازان، آویختن مدال به گردنشان است». اما جالب اینجاست که نام «اسکار» هرگز بخشی از برنامه اولیه مایر نبود.
بتی دیویس و تشبیه جنجالی
یکی از معروفترین روایتها درباره نامگذاری تندیس اسکار، به بتی دیویس، بازیگر افسانهای هالیوود بازمیگردد. طبق این داستان، دیویس پس از دریافت جایزه بهترین بازیگر زن برای فیلم «خطرناک» در سال ۱۹۳۵، تندیس را به همسرش، هارمون اسکار نلسون، تشبیه کرد. او در زندگینامه خود نوشته بود که پشت تندیس دقیقاً شبیه پشت همسرش بوده و از آنجا که حرف «O» در نام هارمون O. نلسون به معنای «اسکار» بوده، از آن پس این جایزه را «اسکار» نامیده است.
با این حال، خود دیویس بعدها اعتراف کرد که این داستان را از ذهن خود ساخته و ابداع کرده است. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان میدهد نام «اسکار» پیش از دریافت جایزه توسط دیویس نیز در میان مردم رایج بوده است.
روایت کتابدار آکادمی
روایت دیگری ادعا میکند که مارگارت هریک، کتابدار آکادمی، در سال ۱۹۳۱ پس از دیدن تندیس، گفته آن شبیه داییاش به نام «اسکار» است. هرچند این داستان ظاهری جذاب دارد، اما تحقیقات بعدی نشان داده که هریک هرگز دایی به نام اسکار نداشته است و این روایت پایه و اساس محکمی ندارد.
شوخی روزنامهنگار و کمدی وودویل
سیدنی اسکولسکی، روزنامهنگار آن دوره، ادعا کرد که در سال ۱۹۳۴ هنگام نوشتن گزارشی با عجله، این نام را بر اساس یک شوخی قدیمی وودویل (کمدی موزیکال) به کار برده است. این شوخی شامل جملهای مثل «آیا یک سیگار میخوری، اسکار؟» بوده است. اما گزارشهای خبری همان سال نیز نشان میدهد که نام «اسکار» پیش از ادعای اسکولسکی در میان عموم مردم رایج شده بود.
منشی نروژی و محتملترین روایت
بروس دیویس، نویسنده کتاب «آکادمی و جایزه»، در تحقیقات گسترده خود به روایتی رسیده که تاکنون رد نشده و محتملترین داستان درباره منشأ نام اسکار به شمار میرود. طبق این روایت، النوره لیلبیرگ، منشی نروژی آکادمی که در سالهای اولیه مسئول نگهداری از تندیسهای اولیه بوده، به شوخی آنها را «اسکار» خطاب میکرده است.
برادر النوره به نام آینار تأیید کرده که خواهرش با یک سرباز بازنشسته به نام اسکار آشنایی داشته که همیشه با اندامی صاف و راست میایستاده؛ دقیقاً شبیه حالت ایستاده تندیس اسکار. این تشابه ظاهری باعث شده النوره تندیسها را به شوخی «اسکار» بنامد و این نام بهتدریج در میان کارکنان آکادمی و سپس در رسانهها و عامه مردم جا بیفتد.
با وجود اینکه دهها سال از شروع تاریخ این جایزه میگذرد، هیچکدام از روایتهای بالا بهطور قطعی اثبات نشدهاند. آنچه مسلم است، نام «اسکار» به بخشی جداییناپذیر از هویت این جایزه سینمایی تبدیل شده و اکنون هیچکس آن را به نام رسمی «جایزه آکادمی» نمیشناسد.
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.