اپل بالاخره پس از سالها انتظار از نخستین گوشی تاشوی خود با نام آیفون Duo رونمایی کرد. محصولی که در کنار آیفون ۱۸ پرو و پرو مکس، ستاره اصلی مراسم اخیر این شرکت بود و بهعنوان نخستین آیفون با فرمفکتور کاملا متفاوت در ۱۹ سال گذشته توجه زیادی را به خود جلب کرد. با این حال، به نظر میرسد حتی استراتژی معروف اپل مبنی بر «صبر تا رسیدن فناوری به بلوغ» نیز نتوانسته مشکلات ساختاری گوشیهای تاشو را در Duo حل کند.
حدود هفت سال از عرضه اولین گلکسی فولد میگذرد و در این مدت برندهای زیادی شانس خود را در بازار تاشوها امتحان کردهاند؛ از مایکروسافت با پروژه Duo گرفته تا هواوی و سامسونگ. اپل اما مثل همیشه دیر وارد شد تا محصولی پختهتر عرضه کند. اما آیا Duo واقعا بدون نقص است؟ پاسخ منفی است و این گوشی همچنان گرفتار همان چالشهایی است که سالهاست کاربران تاشوها را کلافه کرده است.
قیمت نجومی؛ بزرگترین مانع همیشگی
گرانی گوشیهای تاشو فقط محدود به بازار ایران نیست؛ جایی که قیمت یک گلکسی زد فولد ۸ به حدود ۵۰۰ میلیون تومان میرسد. در بازار جهانی نیز از روز اول، برچسب ۲۰۰۰ دلاری به پاشنه آشیل این دسته از محصولات تبدیل شده بود. در ابتدا تصور میشد با پیشرفت فناوری و افزایش تیراژ تولید، قیمتها کاهش یابد، اما پس از هفت سال این اتفاق نیفتاده است.
به نظر میرسد شرکتها عمدا قیمت بالا را حفظ کردهاند تا حس یک کالای لوکس و متمایز را به خریدار القا کنند و حاشیه سود بالاتری کسب کنند. واقعیت این است که پرداخت دو برابر قیمت یک پرچمدار معمولی برای یک گوشی تاشو از نظر بسیاری از کاربران منطقی نیست؛ به همین دلیل فروش پرچمداران کلاسیک همچنان به مراتب بیشتر است.
اپل که پیشتر به قیمتگذاریهای جنجالی شهرت داشت، در سالهای اخیر از تجربه شکست ویژن پرو و آیفون ایر درس گرفته و میداند صرفا لوگوی سیب گاززده نمیتواند مشتری را به پرداخت هر قیمتی مجاب کند. به همین دلیل از قیمت ۳۰۰۰ دلاری برای نسخه پایه Duo صرفنظر کرد، اما باز هم قیمت نهایی بالا است:
- نسخه ۲۵۶ گیگابایتی: ۲۰۰۰ دلار
- نسخه ۵۱۲ گیگابایتی: ۲۲۰۰ دلار
- نسخه ۲ ترابایتی: ۳۲۰۰ دلار
ارقامی که حتی برای استانداردهای جهانی هم بسیار سنگین محسوب میشوند و یکی از اصلیترین نقاط ضعف Duo بهشمار میروند.
توهم «دو دستگاه در یک قاب»
یکی از اصلیترین شعارهای تبلیغاتی گوشیهای تاشو، ترکیب گوشی و تبلت در یک بدنه است. روی کاغذ، با خرید آیفون Duo هم یک موبایل دارید و هم یک تبلت. اما در عمل، تجربه کاربری تا حد زیادی ناامیدکننده است.
تبلت واقعی نمایشگر بزرگتر، فضای کاری وسیعتر برای تماشای فیلم، طراحی و نقاشی یا مطالعه و باتری بسیار بادوامتری ارائه میدهد. در مقابل، نمایشگر داخلی اغلب تاشوها تفاوت چشمگیری با یک پرچمدار بزرگ ندارد. برای نمونه، آیفون ۱۸ پرو مکس نمایشگر ۶.۹ اینچی دارد و نمایشگر داخلی Duo حدود ۷.۶ اینچ است؛ اختلافی که در استفاده روزمره بهسختی احساس میشود.
از سوی دیگر، برای حفظ شارژ مجبور میشوید اکثر کارها را با نمایشگر بیرونی کوچک انجام دهید، چون استفاده مداوم از نمایشگر اصلی باتری را به سرعت خالی میکند. در عین حال، گوشیهای تاشو معمولا سنگینتر، ضخیمتر و ضعیفتر از نظر باتری، سیستم خنککننده، دوربین و مقاومت در برابر آب و گردوغبار هستند. شاید برای بسیاری از کاربران، خرید جداگانه یک آیفون ۱۸ پرو مکس به همراه یک آیپد، هم ارزانتر و هم کاربردیتر باشد.
دوربین؛ قربانی طراحی باریک
محدودیت ضخامت در گوشیهای تاشو که عملا از دو نیمه روی هم خوابیده تشکیل شدهاند، مستقیما روی ماژول دوربین اثر میگذارد. شرکتها برای باریک نگهداشتن هر لنگه، ناچار به حذف یا تضعیف سختافزار دوربین میشوند.
آیفون Duo تنها به دو دوربین اصلی و فوقعریض مجهز شده است. هرچند دوربین فوقعریض آن مشابه آیفون ۱۸ پرو است، اما کیفیت دوربین اصلی بهمراتب پایینتر است و از لنز تلهفوتو خبری نیست. با توجه به اختلاف قیمت نجومی Duo با مدل پرو، این پسرفت بههیچوجه قابل توجیه نیست. این مشکلی است که تقریبا در تمام تاشوهای بازار دیده میشود.
باتری کوچکتر و شارژدهی کمتر
لولا و مکانیزم تاشو فضای داخلی را به شدت محدود میکند و باتری باید به دو بخش تقسیم شود؛ طراحی که چگالی انرژی را کاهش میدهد. به گفته خود اپل، Duo حتی در حالت استفاده از نمایشگر بیرونی نیز شارژدهی کمتری نسبت به آیفون ۱۸ پرو مکس دارد و با باز کردن نمایشگر داخلی، افت شارژ به شکل محسوسی بیشتر میشود.
برخی معتقدند نمایشگر بزرگتر ارزش شارژدهی کمتر را دارد، اما دو نکته را فراموش میکنند: اول اینکه اختلاف ابعاد نمایشگرها آنقدر زیاد نیست که توجیهکننده این افت باشد، و دوم اینکه بسیاری از وظایف روزمره مانند تماس، پیامرسانی یا چک کردن نوتیفیکیشن اصلا به نمایشگر بزرگ نیاز ندارد، اما باتری ضعیف دائما کاربر را آزار میدهد.
افت عملکرد پردازشی بهدلیل گرما
پردازندههای امروزی هر سال قدرتمندتر میشوند و بازیها و اپلیکیشنها فشار بیشتری به سختافزار وارد میکنند. حتی پرچمداران معمولی با بهترین سیستمهای خنککننده پس از حدود ۳۰ دقیقه فشار سنگین دچار افت توان (Thermal Throttling) میشوند.
در گوشیهای تاشو بهدلیل بدنه فوق باریک، امکان استفاده از محفظه بخار و سیستمهای خنککننده پیشرفته محدود است. نتیجه این است که حتی اگر Duo از همان تراشه آیفون ۱۸ پرو استفاده کند، در استفاده واقعی و تحت فشار، بهدلیل داغ شدن سریع، مجبور به کاهش شدید فرکانس و افت عملکرد میشود.
مقاومت کمتر، چروک نمایشگر و دردسرهای نرمافزاری
فهرست مشکلات Duo به همینجا ختم نمیشود:
- مقاومت پایینتر: لولا نقطه ضعف در برابر ضربه، نفوذ گردوغبار و آب است.
- حسگر اثر انگشت: بهدلیل محدودیتهای طراحی، اپل ناچار به جابهجایی حسگر شده که تجربهای متفاوت و نهچندان محبوب ایجاد میکند.
- چروک وسط نمایشگر: خط تاخوردگی نمایشگر منعطف پس از مدتی همچنان قابل مشاهده و لمس است و اپل نیز نتوانسته آن را کاملا حذف کند.
- پشتیبانی نرمافزاری: بسیاری از اپلیکیشنها هنوز برای نمایشگر تاشو بهینه نیستند؛ جابهجایی بین نمایشگر بیرونی و داخلی گاهی با بههمریختگی رابط کاربری همراه است.
- حالت نیمهتاشو و اسپیکرها: استفاده در حالت نیمهباز (Flex Mode) کاربرد محدودی دارد و کیفیت و جانمایی اسپیکرها بهدلیل تقسیم بدنه، ایدهآل نیست.
جمعبندی؛ آیا آیفون تاشو ارزش خرید دارد؟
آیفون Duo بدون شک جذابترین و متفاوتترین آیفون سالهای اخیر است و از نظر نرمافزار، اپل سعی کرده با بهینهسازیهای اختصاصی تجربه بهتری نسبت به رقبا ارائه دهد. با این حال، این گوشی همچنان گرفتار چرخه معیوب تمام تاشوها است: قیمت بسیار بالا، باتری ضعیفتر، دوربین ناقصتر، عملکرد ناپایدارتر و بدنه حساستر.
اگر به دنبال بهترین تجربه عکاسی، بیشترین شارژدهی و بالاترین پایداری عملکرد هستید، یک پرچمدار کلاسیک مانند آیفون ۱۸ پرو مکس همچنان انتخاب منطقیتری است. Duo بیشتر برای کاربرانی جذاب خواهد بود که فرمفکتور تاشو و حس متفاوت بودن را به کارایی خالص ترجیح میدهند و حاضرند برای این تمایز، هزینه و مصالحههای سنگینی را بپذیرند.
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.