کدهای داخلی سیستمعامل مک، بار دیگر راز یک محصول معرفینشده اپل را فاش کردهاند. این بار پای دو دسته بازی کاملاً جدید در میان است؛ محصولی که اپل سالهاست از تولید مستقیم آن فاصله گرفته بود و حالا به نظر میرسد دوباره به فکر بازگشت به این بازار افتاده است.
ماجرا از نسخه کاندید انتشار macOS Tahoe 26.7 آغاز شد. توسعهدهندگان با کنکاش در کدهای این نسخه، به مجموعهای از ارجاعات به دستگاههای معرفینشده برخوردند؛ از جمله ایرپاد مجهز به دوربین، نسل جدید هومپاد مینی و حتی یک دوربین امنیتی احتمالی. اما جالبترین مورد، دو شناسه T6502 و T1057 بود که هر دو به عنوان «کنترلر بازی» یا Game Controller دستهبندی شده بودند.
ردپای دو کنترلر مرموز در کدهای macOS
بر اساس گزارش GSMArena، این ارجاعات ابتدا به صورت عمومی در کدهای نسخه اول macOS 26.7 RC وجود داشتند، اما در نسخه دوم کاندید انتشار، اپل آنها را حذف یا مخفی کرده است. همین رفتار، احتمال عمدی نبودن افشا و تلاش برای پنهان نگه داشتن پروژه را تقویت میکند. اپل سابقه طولانی در پنهانکاری دارد و معمولاً تا زمان معرفی رسمی، هیچ اشارهای به محصولات آینده در کدهای عمومی باقی نمیگذارد.
نکته جالب اینجاست که اپل در حال حاضر هیچ کنترلر بازی اختصاصی در سبد محصولات خود ندارد؛ اگر از کنسول شکستخورده Pippin در دهه ۹۰ میلادی بگذریم که یک دسته بیسیم نیز همراه خود داشت. در سالهای اخیر، کوپرتینوییها ترجیح دادهاند به جای ساخت سختافزار اختصاصی، از کنترلرهای محبوب بازار پشتیبانی کنند. امروز آیفون، آیپد، مک و اپلتیوی به طور کامل با دستههای پلیاستیشن، ایکسباکس، نینتندو و برندهای جانبی سازگار هستند.
مشخصات فاششده؛ دو دسته با فلسفه متفاوت
با وجود حذف سریع کدها، برخی جزئیات فنی از این دو کنترلر استخراج شده است. هر دو مدل از چیدمان استاندارد و مدرن دنیای گیم استفاده میکنند: چینش دکمههای ABXY، دو استیک کلیکشونده، دکمههای شانهای (Shoulder)، تریگرهای آنالوگ و دکمههای Home و Menu. این همان فرمول آشنایی است که امروز به استاندارد طلایی دستههای حرفهای تبدیل شده است.
اما تفاوت اصلی میان دو مدل در جزئیات است:
- مدل T6502 – نسخه پایه و سیمی: این مدل تنها از اتصال USB پشتیبانی میکند و خبری از بلوتوث، حسگرهای حرکتی، تاچپد، میکروفون یا اسپیکر در آن نیست. با این حال، نکته غافلگیرکننده، سیستم هپتیک پیشرفته آن است. T6502 دارای دکمه Options و چهار کانال هپتیک مجزا است؛ دو کانال برای موتور سمت چپ و دو کانال برای موتور سمت راست. گفته میشود نیمی از این کانالها نرمافزاری هستند، اما در مجموع امکان ارائه بازخورد لمسی بسیار دقیق و چندلایه را فراهم میکنند.
- مدل T1057 – نسخه پیشرفته و بیسیم: این مدل یک پله بالاتر قرار میگیرد. علاوه بر USB، از بلوتوث نیز پشتیبانی میکند و به شتابسنج و ژیروسکوپ مجهز شده تا بتوان از حرکت دسته به عنوان ورودی جایگزین استفاده کرد؛ قابلیتی مشابه آنچه در DualSense و Joy-Con میبینیم. این مدل برخلاف نسخه پایه، فاقد دکمه Options است و تنها یک موتور هپتیک دارد.
این تفاوتها نشان میدهد اپل به دنبال پوشش دو نیاز متفاوت است؛ یک دسته اقتصادی و سیمی با تمرکز بر بازخورد لمسی دقیق برای کاربران دسکتاپ و مک، و یک دسته پیشرفته بیسیم با حسگرهای حرکتی برای تجربهای آزادتر روی اپلتیوی و احتمالاً ویژن پرو.
چرا اپل به سراغ دسته بازی اختصاصی آمده است؟
سؤال اصلی اینجاست که چرا اپل، که همواره از ورود مستقیم به بازار سختافزار گیمینگ پرهیز کرده، حالا منابع خود را صرف توسعه کنترلر اختصاصی میکند؟ پاسخ را شاید بتوان در اکوسیستم نیمهکاره گیمینگ اپل جستجو کرد.
اپل در حال حاضر دو قطعه مهم پازل را در اختیار دارد: از یک سو سختافزار قدرتمند اپلتیوی که با تراشههای سری A و M توان اجرای بازیهای سنگین را دارد، و از سوی دیگر سرویس اشتراکی اپل آرکید با صدها بازی بدون تبلیغات. حلقه مفقوده این زنجیره، یک کنترلر یکپارچه و بهینهشده با اکوسیستم اپل است که تجربهای مشابه کنسولهای خانگی ارائه دهد.
برخی تحلیلگران معتقدند این حرکت میتواند مقدمهای برای تبدیل اپلتیوی به یک کنسول بازی واقعی باشد؛ بازاری که به گفته کاربران، تشنه یک بازیگر اخلالگر جدید است. گروهی دیگر، این کنترلرها را مرتبط با هدست ویژن پرو میدانند و معتقدند اپل به دنبال ارائه یک روش ورودی دقیقتر و ارزانتر از ردیابی دست برای بازیهای واقعیت ترکیبی است؛ هرچند قیمتگذاری احتمالی اپل، همانند همیشه، نگرانیهایی درباره برچسب قیمتی ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ دلاری ایجاد کرده است.
از سوی دیگر، نباید فراموش کرد که اپل اخیراً سرمایهگذاری بزرگی روی قابلیتهای گیمینگ مک انجام داده است؛ از جمله معرفی Game Porting Toolkit و حالت Game Mode در macOS. عرضه یک دسته اختصاصی میتواند مک را به عنوان پلتفرم گیمینگ جدیتری مطرح کند و وابستگی به دستههای سونی و مایکروسافت را کاهش دهد.
هنوز در هالهای از ابهام
در حال حاضر هیچ تضمینی وجود ندارد که این دو شناسه در نهایت به محصول نهایی تبدیل شوند. بسیاری از ارجاعات دیدهشده در کدهای آزمایشی اپل، هرگز به مرحله تولید نرسیدهاند و صرفاً نمونههای آزمایشی داخلی بودهاند. حذف سریع این کدها از نسخه دوم RC نیز نشان میدهد اپل هنوز آماده صحبت درباره آنها نیست.
با این حال، افشای همزمان دو کنترلر با مشخصات متفاوت، نشاندهنده جدی بودن پروژه در داخل کوپرتینو است. اگر این دستهها واقعاً عرضه شوند، میتوانند نقطه عطفی در استراتژی گیمینگ اپل باشند؛ استراتژیای که تا امروز بیشتر بر خدمات نرمافزاری و سازگاری با سختافزار دیگران تکیه داشته است.
باید منتظر ماند و دید آیا در رویدادهای پیش روی اپل، در کنار آیفون و مکهای جدید، شاهد رونمایی از یک دسته بازی با لوگوی سیب گاززده نیز خواهیم بود یا این پروژه نیز به سرنوشت آیپاد جورابی معروف اپل دچار خواهد شد.
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.